Jăc'tan-cy, n.
n. [Lat. jactantia, from jactans, p. pr. of jactare, to throw, cast, boast, v. freq., from jacere, to throw; Fr. jactance, Pr. jactancia, jactansa, Sp. & Pg. jactancia, It. jattanza, giattanzia, jattanzia.] A boasting. [Obs.] Cockeram.